+

ورود | ثبت نام

شماره همراه خود را وارد نمایید

ورود

رمز عبور را وارد نمایید

ورود با کد پیامکی >>

ورود

کد دریافتی را وارد نمایید

زمان باقی‌مانده: ثانیه

ثبت نام

اطلاعات را وارد نمایید

زمان باقی‌مانده: ثانیه

آموزش های رایگان خط و امضا

popup

به دنیای زیبای خوشنویسی و امضا در کانال بله ملحق شوید آموزش‌های رایگان و جذابی برای شما آماده کرده‌ایم که کمکتون میکنه برای بالا بردن اعتماد به نفس شما ....

خط تحریری چیست؟ تاریخچه کامل آن از ایران باستان تا امروز

خط تحریری به خطی زیبا و خوانا در نگارش روزمره با ابزارهایی مانند مداد و خودکار گفته می‌شود که به دو دسته‌ی تحریری شکسته و تحریری نستعلیق تقسیم می‌شود. سعید رفیعی، مدرس خوشنویسی آموزشگاه خط و قلم، در این مطلب توضیح می‌دهد که تاریخچه خط تحریری در ایران دقیقاً از کجا آغاز شده و چگونه از دل خط پهلوی، کوفی و نسخ به خط تعلیق و سرانجام نستعلیق رسیده است.

سیر تاریخی خط تحریری و خوشنویسی در ایران

تاریخچه خط تحریری در ایران با چه خطی آغاز می‌شود؟

بر اساس اطلاعات تاریخی موجود، آخرین خط ایرانی که پیش از ظهور اسلام در ایران رواج داشت، خط پهلوی است. این خط تا زمان پادشاهی ساسانیان خط رسمی کشور بود و در ضرب سکه‌ها نیز استفاده می‌شد. اما با نابودی سلسله ساسانی و حمله اعراب به ایران، که در تاریخ با عنوان خلافت راشدین از آن نام می‌برند، این خط کم‌کم جای خود را به خط عربی داد. با تصرف ایران توسط اعراب، خط کوفی که به نوعی از نوادگان خط آرامی است و محل پیدایش آن شهر کوفه است، وارد ایران شد. خط کوفی در آن زمان برای کتابت قرآن استفاده می‌شد، ولی به جهت ترویج دین و آشنایی مردمان شرق و غرب با اسلام، این خط دارای مشتقات بسیاری نظیر کوفی بنایی (معقلی)، کوفی تزئینی و... است.

خط کوفی اعراب حرکت لازم برای خواندن درست کلمات را نداشت و چون برای کتابت قرآن به خطی با ویژگی خوانایی در آواها و حروف نقطه‌دار نیاز بود، به‌مرور خط نسخ برای برطرف کردن این مشکلات اختراع شد. پس از آن، خط نسخ برای نوشتن قرآن استفاده شد و خط کوفی برای نوشتن برخی کتیبه‌ها و لوح‌های تزیینی، و نه برای استفاده عمومی، باقی ماند.

ریشه الفبای فارسی و تحول آن از خط پهلوی و عربی

پیدایش الفبای فارسی و اولین خط تحریری ایرانی

خط نسخ از ویژگی نسبت و وضوح کلمات برخوردار بود و علاوه بر کاربرد زیبانویسی، به خوانایی نوشته کمک می‌کرد؛ در نتیجه به‌زودی در سرزمین‌های عربی و کشورهای اطراف رواج یافت. ایرانیانی که در خواندن خط عربی کوفی با مشکل مواجه بودند و از سوی حاکمان وقت برای نگارش به خط عربی تحت فشار بودند، با کمک خوشنویسان ایرانی و با توجه به پیشینه‌ی خط پارسی میانه (پهلوی و اوستایی) تلاش کردند خطی ساده‌تر و اختصاصی تولید کنند.

خط و الفبای فارسی امروز برگرفته از خط عبری-آرامی و بر پایه‌ی حروف ابجد است، هرچند تعدادی حروف بیشتر از خط عربی مرسوم دارد. خواجه ابوالمعالی خوشنویسی بود که سه حرف «پ، ژ و گ» را به الفبای فارسی اضافه کرد. برای دیدن این حروف در کنار هم و آشنایی با نمونه‌های خط تحریری و خوشنویسی با خودکار، می‌توانید نگاهی به مجموعه آثار ثبت‌شده در آموزشگاه خط و قلم بیندازید.

از سوی دیگر، خط نسخ عربی به‌مرور اشکال مختلفی به خود گرفت تا جایی که به همراه ثلث، ریحان، رقاع، توقیع و محقق به‌عنوان خطوط خوشنویسی شناخته شد. هر یک از این خطوط کاربردهای گوناگونی داشتند؛ برای مثال خط ریحان ظرافت بیشتری نسبت به محقق داشت و برای نگارش عمومی کاربرد داشت، یا توقیع برای امضا کردن نامه‌ها، فرمان‌ها و دستورات دولتی استفاده می‌شد.

برای پاسخ به این سوال که سرنوشت تاریخچه خط تحریری در ایران چیست، می‌توان گفت تاریخچه خط تحریری با خط تعلیق آغاز می‌شود. خط تعلیق اولین خط آموزش خوشنویسی با خودکار ایرانی و برگرفته از توقیع و رقاع است. با این‌ حال هر سه‌ی این شیوه‌های نگارش از ریشه‌ی خط نسخ هستند. کاتبان دربار از تعلیق برای نوشتن دستورات و حکم‌ها استفاده می‌کردند و احتمالاً این خط به‌دلیل نیاز کاتبان به تندنویسی، در سده‌ی هفتم ابداع شد. خط تعلیق اولین خط تحریری و خوشنویسی کاملاً ایرانی است که در سال‌های بعد زمینه‌ی پیدایش نستعلیق و نستعلیق شکسته را پدید آورد و اساس یادگیری خط نستعلیق امروزی نیز از همان ریشه گرفته شده است.

نمونه خط تعلیق، نخستین خط تحریری ایرانی

همان‌طور که در تصویر بالا مشاهده می‌شود، خط تعلیق از شکل دَوار و متصل حروف برای نگارش بهره می‌برد و اندازه‌ی حروف در آن ثابت نیست؛ همین ویژگی بعدها در قالب خوشنویسی به‌عنوان یک مهارت قابل یادگیری برای علاقه‌مندان تعریف شد.

سخن آخر

در هر بحران تاریخی که در وسعت کشوری تغییرات ایجاد کند، فاکتورهایی مانند هویت ملی و فرهنگ کشورها نیز خواسته یا ناخواسته دچار تغییراتی می‌شوند. اما ایران را می‌توان از معدود کشورهای آسیایی دانست که حتی با وجود حکمرانانی بیگانه، فرهنگ و زبان خود را حفظ کرده و حتی با استفاده‌ی ابزاری از خطی جدید به توسعه و ارتقای جهان‌بینی خود پرداخته است.

سیر تحول خط در ایران به یکی‌دو مورد تغییر ختم نمی‌شود. در پست قبلی خط و قلم درباره‌ی تاریخچه خط در ایران پیش از اسلام صحبت کردیم و چهار خط میخی، آرامی، پهلوی و اوستایی را که دو به دو مربوط به دوره‌های تاریخی پارسی باستان و میانه هستند معرفی کردیم. در این پست به‌طور ویژه نحوه‌ی پیدایش و تاریخچه‌ی خط تحریری ایران را مرور کردیم. اگر شما هم به خط و خوشنویسی ایرانی علاقه‌مندید، مجموعه‌ی این دو پست به شما کمک می‌کند اطلاعات خود را درباره‌ی تاریخ پیدایش خط تحریری و هنر اصیل خوشنویسی ارتقا دهید؛ برای یادگیری عملی این هنر نیز می‌توانید در دوره آموزش خوشنویسی با خودکار خط و قلم ثبت‌نام کنید.

همچنین می‌توانید ویدیوهای آموزشی مرتبط با خط تحریری و خوشنویسی را در کانال آپارات خط و قلم تماشا کنید و نظرات و پیشنهادات ارزشمند خود را درباره‌ی خط فارسی، تاریخچه خط تحریری و تحول آن با ما به اشتراک بگذارید.

سوالات متداول

خط تحریری چیست؟

خط تحریری به خط خوش و خوانایی گفته می‌شود که در نگارش روزمره با ابزارهایی مانند مداد و خودکار نوشته می‌شود و شامل دو شاخه‌ی تحریری شکسته و تحریری نستعلیق است.

تاریخچه خط تحریری از کجا آغاز شد؟

تاریخچه خط تحریری در ایران با خط تعلیق آغاز می‌شود؛ خطی که در سده‌ی هفتم و برای تندنویسی کاتبان دربار، از دل خط نسخ، توقیع و رقاع پدید آمد.

خط تعلیق چه تفاوتی با نستعلیق دارد؟

خط تعلیق حروفی دَوار و متصل با اندازه‌ی نامنظم دارد و به‌عنوان نخستین خط تحریری ایرانی، زمینه‌ساز پیدایش نستعلیق و نستعلیق شکسته در سال‌های بعد شد.

کدام خط پیش از اسلام در ایران رایج بود؟

آخرین خط رایج ایران پیش از اسلام خط پهلوی بود که تا پایان دوره‌ی ساسانی، خط رسمی کشور محسوب می‌شد.

نظرات
برای نظر دادن لطفا ابتدا وارد شوید